این عکس پرچم من است. عکس ی از یک مقاومت جانانه! آنرا سر در صفحه ام می کنم تا فراموش نکنیم که این پدرها و مادرها و خانواده ها بودند که با وجود درد جانگداز شان در برابر حکومت جهل و جنایت با تمام وجود بلند شدند و ایستادند. بدون آنها هیچ سازمان و گروهی نمیتوانست در برابر این همه جنایت شکل بگیرد و در صحنه باقی بماند. یادم نخواهد رفت که مادرم بطور خاص و همچنین پدرم تک تک ما را با چنگ و ناخن و دندان از دستهای خونین این جنایتکاران در جمهوری اسلامی نجات دادند . یاد هزاران رامین و زانیار و لقمان و ..... در قلبهای ما به یادگار حک خواهد شد. خانواده هایمان سرمایه های ما هستند. آنها که ما را در هر فراز و نشیبی همراهی کرده اند. آنها که ما را بدون هیچ چشمداشتی با هر عقیده و مرام دوست داشته اند. آنها که حتی در اعدام و تیرباران فرزندانشان پشت آنها با قلبهای خونین شان ایستادند. به این حکومت جنایتکار و به آنها که در هم مرام شدن با این حکومت، خانواده ها را بجرم دوست داشتن و تلاش برای نجات جان فرزندانشان از مرگ "الدنگ "نامیدند و با صدها تهمت و افترا آزارشان داده و مانع از دیدن عزیزانشان شده و میشوند، می گویم : خانواده ها و این مادران و پدران سرمایه های عاشقانه این سرزمین هستند. آنها با ذره های جانشان در برابر هر گونه جنایت و زورگویی و تهمت و افترا ایستاده و خواهند ایستاد. هیچ کس نتوانسته و نخواهد توانست آنها را از عزیزانشان جدا کند! آنها که تلاش کرده اند به فنا رفته اند. آنها که تلاش میکنند نیز به فنا خواهند رفت!
با تمام قلبم در برابر این همه استقامت ادای احترام میکنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر